Witam serdecznie.
W ramach pracy magisterskiej chcę opisać wpływ niskiego natężenia promieniowania na sprawność modułów. Ma to spore znaczenie przy projektowaniu systemów autonomicznych, ponieważ system projektowany jest na najgorsze warunki, a więc często dla warunków meteo w grudniu, gdy nasłonecznienie rzadko zbliża się do znamionowego.
W bibliografii (A. Luque, S. Hegedus, "Handbook of Photovoltaic Science and Engineering", str. 954, równ. 20.74 i 20.75) wpływ ten jest przedstawiony jako zależność logarytmiczna napięcia obwodu otwartego od stosunku natężenia chwilowego do znamionowego. Obliczanie sprawności w ten sposób wymaga jednak skomplikowanych obliczeń związanych z naturą zjawiska fotoelektrycznego lub arbitralnego przyjmowania współczynników i nie bierze pod uwagę znacznych różnic wynikających z zastosowania różnych technologii wykonania ogniw.
Z drugiej strony, coraz więcej producentów podaje w kartach katalogowych modułów spadek sprawności dla promieniowania o mocy 200W/m2. Takie dane nie pozwalają jednak wyznaczyć wpływu dla innych wartości natężęnia promieniowania, co jest problematyczne ponieważ w typowym dniu grudnia natężenie nie przekracza 200W (na podstawie PVGIS), co oznacza, że spadek sprawności jest zbyt duży aby go pominąć lub przyjąć jako stały.
Czy jest jakiś ogólny sposób wykorzystania współczynnika podawanego przez producentów do obliczenia sprawności lub napięcia modułu dla dowolnego poziomu nasłonecznienia?
